Testy UDP z naszego węzła w Nowym Travniku wysyłają pakiet na port docelowy i czekają na odpowiedź. To sprawdza osiągalność resolverów DNS, endpointów WireGuard/OpenVPN UDP, serwerów SIP, serwerów gier i innych usług opartych na UDP. Ponieważ UDP nie ma stanu połączenia, timeout może oznaczać, że port jest zamknięty, zapora cicho odrzuca UDP lub aplikacja po prostu nie wysyła odpowiedzi na pakiety sond.

Bośnia nie posiada niezwykłego filtrowania UDP na poziomie ISP dla połączeń komercyjnych. Globalhost (AS200698) przepuszcza UDP wychodzące bez ograniczeń na standardowych sieciach hostingowych. Jeśli twoja usługa UDP odpowiada na podobne sondy z węzłów serbskich lub chorwackich, ale nie z Bośni, najczęstszą przyczyną jest reguła zapory lub grupy bezpieczeństwa, która nie obejmuje bośniackich zakresów IP — sprawdź, czy twoja lista ACL zawiera 185.62.x.x i sąsiednie prefiksy Globalhost, jeśli prowadzisz jawne białe listy.

Dla operatorów obsługujących usługi QUIC, infrastrukturę VPN lub serwery gier z użytkownikami na zachodnim Bałkanie, testowanie UDP z Bośni obok Serbii, Chorwacji i Albanii daje pełny obraz regionalnej osiągalności. RTT z Nowego Travnika do Belgradu to około 14–18 ms, a do Zagrzebia około 10–14 ms — oba w akceptowalnym zakresie dla aplikacji UDP czasu rzeczywistego.

Bośnia i Hercegowina to śródlądowy kraj bałkański, którego infrastruktura internetowa jest podzielona między dwa podmioty administracyjne — Federację BiH i Republikę Serbską — każde z częściowo oddzielnym ekosystemem ISP. Krajowy IX, BIXP (Bosnia Internet Exchange Point), zlokalizowany jest w Sarajewie i zapewnia krajowy peering, ograniczając wolumen ruchu, który musi przechodzić przez Wiedeń, Frankfurt lub Belgrad. Nasz węzeł sondujący znajduje się w Nowym Travniku, hostowany przez Globalhost (AS200698), regionalnego komercyjnego dostawcę.

Ruch tranzyt między Bośnią a zagranicą wychodzi przede wszystkim przez Chorwację (Zagrzeb) i Serbię (Belgrad). Trasa Sarajewo–Zagrzeb to około 8–12 ms po bezpośrednich łączach, a Sarajewo–Belgrad to około 12–16 ms. Te dwa miasta to główne huby tranzytowe dla bośniackich ISP. Z Belgradu lub Zagrzebu tranzyt do Frankfurtu dodaje około 20–25 ms, co daje typową trasę Sarajewo–Frankfurt w zakresie 38–50 ms w zależności od używanego operatora upstream.

Główni ISP w Bośni to BH Telecom (AS8804), który operuje największą siecią stacjonarną w Federacji, oraz Telekom Srpske (AS8773) obsługujący Republikę Serbską. Globalhost (AS200698) działa jako komercyjny dostawca hostingu i tranzytu z infrastrukturą głównie w środkowej Bośni. Inni regionalni operatorzy to United Media (dawniej Telemach) i mniejsi lokalni ISP. Tranzyt pochodzi głównie od RETN (AS9002), Cogent (AS174) i Telekom Srbija (AS8400).

Rozwój IX w Bośni jest ograniczony w porównaniu z sąsiednimi krajami. BHNIX w Sarajewie ma mniej członków niż punkty wymiany w Belgradzie czy Zagrzebiu, co oznacza, że znaczna część krajowego ruchu między ISP nadal trasuje się międzynarodowo, zanim wróci. Ta nieefektywność jest widoczna jako podwyższone opóźnienie wewnątrzkrajowe dla niektórych par ISP — dwa bośniackie endpointy mogą trasować przez Wiedeń i z powrotem, dodając 40–60 ms w porównaniu z tym, co zapewniłby dobrze zsynchronizowany krajowy IX. Inwestycja w członkostwo BIXP rośnie powoli, ale luka nadal istnieje.

Nasza sonda w Nowym Travniku na AS200698 (Globalhost) odzwierciedla warunki routingu na średniej klasy bośniackim komercyjnym ISP. Globalhost ma peering tranzytowy z kilkoma bałkańskimi dostawcami, zapewniając mu dobrą łączność regionalną z Serbią, Chorwacją i Słowenią. Dla testów kierowanych do infrastruktury UE oczekuj wyników reprezentatywnych dla bałkańskiej komercyjnej sieci hostingowej, a nie połączenia szerokopasmowego dla konsumentów. Konsumenccy ISP w Bośni mogą pokazywać nieco inne trasowanie — szczególnie ci, którzy peerują przede wszystkim przez krajowy szkielet BH Telecom.