Test rekordu MINFO (Mailbox Information)
Zdefiniowany jako protokół eksperymentalny w dokumencie RFC 1035, rekord MINFO (Mailbox Information) został stworzony w celu dołączania wysoce szczegółowych metadanych administracyjnych (routing metadata) do list dyskusyjnych i indywidualnych skrzynek pocztowych. W epoce Internetu wdzwanianego (dial-up) połączenia sieciowe były nieustannie przerywane, a serwery pocztowe często ulegały awariom. Automatyczne komunikaty o odrzuceniu (Raporty o niedostarczeniu lub NDR) często zapętlały się bez końca między serwerami, przeciążając ograniczoną przepustowość sieci ARPANET. Rekord MINFO był próbą dostarczenia ścisłych reguł routingu dla obsługi błędów bezpośrednio w warstwie DNS.
Parametry RMAILBX i EMAILBX
W przeciwieństwie do standardowych rekordów, które używają pojedynczego ciągu znaków wskazującego cel, Payload rekordu MINFO wymagał dwóch odrębnych wskaźników. Pierwszym był RMAILBX (Responsible Mailbox). Parametr ten wyraźnie określał domenę lub skrzynkę pocztową, która była odpowiedzialna za odbieranie zautomatyzowanych komunikatów o błędach i odrzuceń z serwera, powiązanych z określoną listą dyskusyjną. Drugim parametrem był EMAILBX (Error Mailbox), który definiował ludzkiego administratora lub opiekuna odpowiedzialnego za listę. Kiedy zewnętrzny serwer napotykał na błąd krytyczny podczas próby dostarczenia masowego Payloadu (bulk), miał on w założeniu odpytać rekord MINFO w celu ustalenia, gdzie dokładnie wysłać logi błędów, z pominięciem rzeczywistego adresu nadawcy.
Porażka sygnalizacji Out-of-Band (Poza pasmem)
Główną wadą architektoniczną rekordu MINFO było to, że opierał się na sygnalizacji "out-of-band". Zmuszało to serwer pocztowy, który już znajdował się w trakcie przetwarzania transakcji SMTP, do zatrzymania wykonywania zadań, otwarcia nowego połączenia UDP, zapytania warstwy DNS o rekordy MINFO, oczekiwania na propagację, a następnie przepisania ścieżek dla routingu w przypadku wystąpienia błędów. Okazało się to znacznie wolniejsze i mniej niezawodne niż po prostu obsługiwanie routingu z błędem w trybie "in-band" podczas samej transmisji wiadomości e-mail.
Nagłówki SMTP (Headers) zastępują logikę DNS
Inżynierowie szybko zorientowali się, że protokół SMTP sam w sobie znacznie lepiej nadaje się do obsługi metadanych odrzuceń (bounces) niż warstwa DNS. Wprowadzenie specyficznych nagłówków w kopercie (envelope headers) protokołu SMTP — przede wszystkim nagłówków Return-Path i Errors-To — całkowicie wyeliminowało zapotrzebowanie na rekordy MINFO. Obecnie, gdy nadawca masowy wysyła biuletyn (newsletter), osadza adres przetwarzania odrzuceń bezpośrednio w ukrytych nagłówkach wiadomości e-mail. Jeśli serwer odbierający napotka błąd, po prostu odczytuje nagłówek lokalnie i natychmiastowo odsyła komunikat o odrzuceniu, wymagając do tego zerowych zewnętrznych wyszukiwań DNS. W konsekwencji serwery produkcyjne MTA całkowicie ignorują Payloady rekordu MINFO.