Dziedzictwo weryfikatora MD (Mail Destination)
Rekord MD (Mail Destination) to przestarzały, fundamentalny filar wczesnego routingu poczty internetowej. Aby zrozumieć rekord MD, należy przyjrzeć się, jak inżynierowie sieciowi pierwotnie próbowali zorganizować przepływ poczty (mail flow) przed standaryzacją nowoczesnej infrastruktury SMTP. Na początku lat 80., protokół DNS podjął próbę ścisłego podziału obowiązków związanych z routingiem poczty na dwa osobne, odrębne typy rekordów: rekord MD i jego towarzysza - rekord MF (Mail Forwarder).
Sztywno określone miejsce docelowe (Rigid Final Destination)
W tej przestarzałej architekturze polegającej na podzielonym routingu (split-routing), zadaniem przypisanym do rekordu MD było definiowanie absolutnego, ostatecznego hosta odpowiedzialnego za odbiór poczty dla danej domeny. Jeśli użytkownik wysłał wiadomość e-mail pod adres admin@example.com, serwer wysyłający wykonywał zapytanie do strefy DNS example.com specjalnie o rekord MD. W odpowiedzi zwracany był Payload zawierający dokładną, kanoniczną nazwę hosta maszyny, na której znajdowała się fizyczna skrzynka odbiorcza danego użytkownika. Wysyłający serwer wykonywał wówczas zapytanie o rekord A dla tej nazwy hosta w celu znalezienia adresu IP i podjęcia próby dostarczenia Payloadu. Mechanizm funkcjonował w pełni jako system mapowania o relacji jeden do jednego.
Pojedynczy punkt awarii (The Single Point of Failure)
Architektura rekordu MD posiadała śmiertelną wadę operacyjną: nie wspierała zupełnie koncepcji nadmiarowości (redundancy), priorytetowania w oparciu o hierarchię czy mechanizmów przełączania awaryjnego (failover). Reprezentowało to pojedynczy punkt awarii (Single Point of Failure) na gigantyczną skalę. Jeśli konkretny komputer typu mainframe wskazany w rekordzie MD danej domeny był offline ze względu na konserwację, uległ awarii sprzętowej, lub całkowicie utracił łączność sieciową, to jakakolwiek przesyłana do niego poczta wywołałaby błyskawiczny efekt twardego odbicia (hard-bounce) powracając natychmiastowo z błędem wprost do nadawcy poczty. Zabrakło bowiem natywnego, wewnętrznego mechanizmu w samym schemacie opartym na regułach standardu z cyklu operacji u rekordu typu MD, tak aby dyktować instrukcjom wysyłającym do hosta (MTA), polecenie zatrzymania na chwilę operacji e-mailowych w statusie hold, ażeby na wypadek zaistniałych problemów użyć prób zapasowego przydzielania przez podrzędny serwer kopii zapasowej. Następstwa w ujęciu masowym poprzez bardzo gwałtownie ewoluujący na świecie ruch internetowy i powiększoną moc w zapytaniach ukazały tę słabostkę względem awaryjności sieci w bezprecedensowy dla braku jakiegokolwiek zachowania ciągłości, co obwołano w skutkach jako procedurę złą pod każdym akceptowalnym standardem wymogów, będąc tak dla firm i w ogólnym systemie komunikacji akademickich skrajnie niedopuszczalną postawą utrat danych.
Wycofanie (Deprecation) oraz ewolucyjna forma MX (MX Revolution)
Chcąc sprostać owym zaistniałym zjawiskom stanowiących zatory i zablokowania tzw (bottlenecks) o stopniu na ujęciach zjawisk powszechnej powagi do wagi w obrocie danymi – zarząd z organu Internet Engineering Task Force (IETF) ratyfikował oficjalnie normy poprzez ustanowienie standaryzacji po przez dokument odznaczony normą RFC 973, wycofujący, a przez to również i oficjalnie całkowicie obwieszczający stan jako proces porzucony (deprecated) dla wariantów dotyczących wykorzystania rekordu typu MD jak obok i idącego parami standardu pod formą zapisu jako u użyciu MF. Inżynierowie sformowali więc zasady wraz za ujednoliconą funkcjonalnością z dwóch tych dawnych dziedzictw wpisując je u podstaw nowszej formy systemu w nowym i innowacyjnym zapisie dla rejestru od standardu rekordu z pod znaku jako u MX (Mail Exchanger). Wykreowanie na wzorcach powiązanych norm ze znakiem na oznaczenie od standardu MX dla środowisk wymiany u struktury ułożenia pocztowego to autentyczna zmiana, opierająca u wdrożeniach wyznaczania zasad opartych o wpisy przypisanej puli priorytetowych wartości liczb w skali dla wyznaczonej formy całkowitych, tzw priority integers values. Powołani administratorzy zyskali uprawnienia ku sposobności o wdrażaniu określenia do preferowanych podstawowych wektorów odbiorczych będących głównymi celami (primary destination) jednocześnie przy wsparciu wyznaczanych, zapasowych powierników dla poczty za wtórne jednostki backupowe na wypadek awarii, złączeni ściśle na ramionach silnej oraz wyjątkowo bardzo bezpiecznej, jednorodnej strukturalnie dla ramy wektoru macierzy do routingu zwanej tu u form z Array. Ten wariant reguł MX poucza z kolei podające i wysyłające wezwania do węzła pod kątem wykonania przez ich proces nakazu wywołującego sprawdzanie na starcie do wektora wykazującego wartość poprzez liczbę w priorytecie na statusie o punkcie minimalnego wskaźnika poziomu, z kolejną sprawną do bezinwazyjnych operacji zmianą pod tzw w płynnym przesunięciu po wdrożeniu na użycia Failoveru uderzając do zapasowej rezerwy w serwerze, o ile tylko odniesienie i pierwsza reakcja serwera powoływanego przed momentem była głucha na wezwanie. Dziś odpytywanie rekordu w parametrze wpisu po podłożu dla klasy określanej na parametr u wdrożeniach o statusie zapisu pod MD, jest surowo uznawane jedynie jako zabieg czysto na tle dla procesów o podłożu u zapisków analitycznych z wyrywkiem do testów na historii używania w zapisach starych z sieci, w zasadzie dla tego u braku występowania z pośród ogółu na żadnej we współczesnych systemów i agencji Mail Transfer Agent (MTA) o zachowaniach powołanych do wspierania takowych wycofań (respektujących pod proces czy do rozczytywania zapisków Payloadu z typu z opisu stref jako form w zrzutach u MD).